Türk Medeni Kanunu
Medeni Kanun;Toplumdaki kişilerin evlenme,boşanma,aile düzeni,miras,kişilerin alacakları,borçlar ve kişilerin birbirleriyle olan ilişkilerini düzenler.
Osmanlı Devletinde 19.yy sonlarında Mecelle adıyla o günün şartlarına uygun bir medeni kanun hazırlamıştı.Ancak bu kanunun eksik yanları olduğu için yeni bir kanuna ihtiyaç duyuldu
Yapılan çalışmalar sonucunda en uygunu olan İsviçre Medeni kanunu Türkçe’ye tercüme edilerek aynen kabul edildi.17 Şubat 1926’da kabul edildi,4 Ekim 1926 ‘da yürürlüğe girdi.
İsviçre Medeni Kanununun kabul edilmesinde;

1. Mevcutların en yenisi olması
2. Konulara pratik çözümler getirmesi
3. Çağdaş,demokratik ve laik çözümler getirmesi

4. Türk aile yapısına en uygun kanun olması

Medeni Kanunla Şu Yenilikler Getirilmiştir:
- Kadın ve erkek arasında sosyal ve ekonomik alanda eşitlik
- Kadınlara mirasta ve şahitlikte eşitlik
- Tek bir kadınla evlilik ve resmi nikah
- Kadına da boşanma hakkı verilmesi,boşanmalarda kadının ve çocukların geleceğinin güvenceye alınması
- Kadına dilediği işte çalışma hakkı tanınması
- Çok küçük yaşta evlilik yasaklanarak evlilikte yaş sınırı getirilmesi
- Kanunun uygulanmasında din ve mezhep farklılığı kaldırıldı(Azınlıklar da Türk Medeni Kanununun getirdiği haklardan faydalandılar.Konsoloslukların ve patrikhanenin mahkeme kurması yasaklandı.)
1926’da İsviçre Borçlar Kanunu da Medeni Kanunla birlikte ve onun eki olarak kabul edildi.İtalya’dan ceza kanunu alınarak kabul edildi.Bu kanunlara bağlı olarak yargı sistemi ve mahkemeler de yeniden düzenlendi.