BIYOGRAFI



Türk pop müziğinin dev yorumcularından Zerrin Özer, güçlü, kendine has sesi ve etkili yorumuyla yıllardır adından övgüyle bahsedilen bir şarkıcı oldu



Zerrin Özer, 4 Kasım 1962 tarihinde Ankara'da dünyaya geldi İlk, orta ve lise eğitimini bu ilde tamamladı Kafasında hep müzik vardı Yaptığı bir çalışmayla TRT'den aldığı ödül onu bu konuda cesaretlendirip, müziğe iyice yoğunlaşmasına sebep oldu 1978 - 80 yıllarında Türkiye'nin en ünlü orkestrası, İstanbul Gelişim Orkestrası ile caz ve dans müziği yaptı



1980'li yılların başında ilk dikkat çeken çalışması 'Gönül' ile Altın Plak ödülünü almaya hak kazandı Artık kapılar açılmıştı Hem de Paris'e kadar 1982 yılında Paris Eyfel Kulesi'nde 'Binbir Gece' adı altında Türkiye'yi tanıtıcı konserler verdi Sadece bununla da kalmadı, bir yıl sonra Paris'teki Olympia'da bir resital için sahneye çıktı



1988'de "Bırak Ellerimi" ardından 1989'da 'Dünya Tatlısı' albümünü çıkardı Biraz ara verip 1991 yılında 'İşte Ben' adlı albümüyle geri döndü Hem de ödüller ve övgülerle beraber



90'lar iyi başlasa da çok parlak devam etmedi Önce başarısız bir evlilik, ardından sağlık problemleri 1997'ye kadar çıkınca merak edilen ama çok da bekleneni veremeyen birkaç çalışma yaptı





2000 yılında yeniden toparlanan ve kendini hatırlatmak isteyen sanatçı, "Bir Zerrin Özer Arşivi" adlı toplama bir albüm çıkardı Albüm onu yeniden gündeme getirmekle kalmadı, çıktığı ayların en çok satan çalışması oldu



O yaz



Ne güzel geçmişti bütün bir yaz

Başımda kavak yelleri esen o yaş

Bense hanımeli kadar beyaz

Çalmıştınız kalbimi bilmeden biraz

Bense hanımeli kadar beyaz

Çalmıştınız kalbimi bilmeden biraz



Nasılda konuşurduk bahçelerde

Şarkı söylerdik mehtaplı gecelerde

Sen bana ben sana komşu evlerde

Kök sarmaşıklar gibi sarıldık o yaz

Sen bana ben sana komşu evlerde

Kök sarmaşıklar gibi sarıldık o yaz



Eline değerdi safça elim

Seninse arardı beni gözlerin

Öpüşürken korkusu birşeylerin

Sevgimize ilk hüznü getirdi biraz

Öpüşürken korkusu birşeylerin

Sevgimize ilk hüznü getirdi biraz



Çocuk kalbimize dolan gamla

Oturup ağlamıştık sessiz çardakta

Çaresiz erken inen akşamla

Veda edip ayrıldık biterken o yaz

Çaresiz erken inen akşamla

Veda edip ayrıldık biterken o yaz



Nasılda konuşurduk bahçelerde

Şarkı söylerdik mehtaplı gecelerde

Sen bana ben sana komşu evlerde

Kök sarmaşıklar gibi sarıldık o yaz

Çaresiz erken inen akşamla

Veda edip ayrıldık biterken o yaz