Resul-i Ekrem Efendimiz (a.s.m.) şerefli sahabesi ile sohbet ederlerken bir fukara geldi ve meclisin bir kenarına ilişerek Resulullah´ı (a.s.m.) dinlemeye başladı. Meğer yanına oturduğu adam eşraftan zengin bir tüccardı.Zengin adam elbisesini topladı ve ondan biraz uzaklaştı. Fakat bu hareket,Resul-i Ekrem´in (a.s.m.) mübarek gözünden kaçmamıştı. Resulullah (a.s.m.) adama sordu: ´´ Onun fakirliğinden sana bir şey geçer diye mi korktun?´´ Adam: ´´ Hayır ya Resulullah´´ dedi. ´´ Servetinden ona bir pay düşer diye mi korktun?´´ ´´ Hayır ya Resulullah.´´ ´´Elbiselerin kirlenir diye mi korktun?´´ ´´Hayır ya Resulullah.´´ ´´O halde niçin onun yanından uzaklaştın?´´ Adam üzüntü ve mahcubiyet içinde: ´´Hatamı anladım ya Resulullah!.Hatamın telafisi ve günahımın kefareti olarak servetimin yarısını bu Müslüman kardeşime vermeye hazırım´´ dedi. Bu defa fakir kıyafetli adam: ´´Fakat ben bunu kabul etmeye hazır değilim.´´ dedi. Orada bulunanlar: ´´Niçin?´´ dediler. Adam: Çünkü bir gün beni de bir gururun sarmasından korkarım.´´ dedi.