Bir adam Hz.İsa ile Cennet ve Cehennem hakkında konuşurlarken Hz.İsa adama,"Gel."demiş,"Sana Cehennemi göstereyim."

Hz.İsa ile adam birlikte bir yere girmişler,bir grup insan büyük bir tencerede pişmekte olan bir yemeğin çevresinde oturuyorlarmış.Bu insanların hepsi de aç,çaresiz ve mutsuzmuş.Her birinin elinde kaşık varmış ama kaşıkların sapı o kadar uzunmuş ki,kaşığı yemekle doldursalar bile,bir türlü ağızlarına götüremiyorlarmış.

Çektikleri ıstırap dayanılmazmış.

"Gel."demiş Hz.İsa bir süre sonra:"Seni şimdi de Cennete götüreyim."

Hz.İsa ile adam bir başka odaya girmişler.Bu oda da diğerine benziyormuş.Ortada kaynayan yemek tenceresi,bir grup insan ve aynı uzun saplı kaşıklar…

Fakat herkes son derece mutlu,huzurlu ve karınları tokmuş.

“Anlayamadım.”demiş adam.“Her şey birbirinin aynı,ama öteki odadakiler insanlar mutsuzken,bu odadakiler son derece mutlu..!”

Hz.İsa tebessüm etmiş.“Çok basit” demiş.“Bu odadakiler(Cennettekiler) bencil davranmadan paylaşmayı bilen insanlar.Onun için Cehennemdekiler gibi sadece kendilerini düşünmediler ve kaşıklarıyla birbirlerini beslemeyi öğrendiler.”