Şeyh Seyfüddin Arif (k.s.) Hazretlerinin müridlerinden birisi bir gün, bir sema meclisine tesadüf eder. Sema sesi kulağına erişince kendisini tutamayarak o meclise oturur. Semanın telsiri hasıl olmaya başlayınca da bağırıp çağırmamak için çok gayret sarfeder ve bunda bir müddet muvaffak olur. Ancak bu hususa yüreği daha fazla dayanamayarak çatlar ve orada irtihal eder. Bu haber Hazret-i Şeyh ' e vasıl olduğunda:

-" Sema, dertlileri helak eder. işte bu sebeple din uleması semaya cevaz vermemişlerdir." buyururlar.