Seninle olamadım Efendim

Özlemim Seninle olanlara..



Şeksiz şüphesiz sana inanan, dinimizle şereflenen

Sâbıkûn islamadır özlemim..



Hiç tereddüt etmeden islamı seçen

Rabbül-Alemin'in selamıyla şereflenen

Hz. Hatice validemizedir özlemim..



Peygamberlerden sonra insanların en hayırlısıdır

sözünün muhatabı olan

Yol arkadaşın, can yoldaşın Ebu Bekir-i Sıddık'adır özlemim..



Ailesi yerine, Efendisini tercih eden ve Alemlerin Rabbini sevindirip,

Kur'anda ismi açıkca geçen tek sahabe olarak şereflenen,

Harise oğlu Zeyd'e dir özlemim..



Cesaretine imrenilen şehitlerin aslanı Hz. Hamza'ya dır özlemim..

Bileğinin kuvvetiyle anılan Hz. Ali'ye,

Adaletiyle övülen Hz. Ömer'e dir özlemim..



Kumlar üstünde yanan, eza ve cefaya uğrayan

yine de Allah Bir diye haykıran

Ammar'a, Sümeyye'ye, Yasir'e, Bilal-i Habeşiyedir özlemim..



Mute'de yere yıkılıp şehit olana dek sancağı ve Efendimizi koruyan,

Zeyd'e, Cafer'e, Abdullah'a dır özlemim..



"Biz o kimseleriz ki bağlandık Muhammed'e,

ömrümüz boyunca izinde cihad etmek üzere" diyerek

Medine'yi inleten Ensar ve Muhacirleredir özlemim..



Seninle yaşayan, Seninle yanan,

Senin yanında olanlaradır özlemim..

Seni... en çok Seni.. Rab'ten sonra Seni..

Kendilerinden ve sevdiklerinden önce Seni sevenleredir özlemim..



Gül Peygamberim, gül uğruna toprak olanlaradır özlemim..

Ebedi alemde gülebilmek için gülmeyi unutanlaradır özlemim..

Rabbimizin "Sen olmasaydın bu dünyayı yaratmazdım" dediği,

"Yaradılış Gayem" Efendim..

Özlemim seninle yaşayanlaradır..

Özlemim seni ananlaradır...

Özlemim seni hatırlatanlaradır..

Özlemim sanadır Gül Peygamberim Efendim..



Gönlü kırık, mahçup şu gönlüm,

Özleminle kor olup yanar şu gönlüm,

Seni hatırlatan her bir zerre ile seni anar şu gönlüm..

Özlemim... Efendim... Gül kokulu Peygamberim..



en sevdiğim en sevdiğim en sevdiğim

yazan kaleme kurban olam