Hayalmiş boş yere üzülüyorum



Yıllardır ördüğüm umut duvarı

Yıkıldı altında eziliyorum

Beni hasta etti dünyanın varı

Hayalmiş boş yere üzülüyorum



Yanlış yerde yanlış şeyler aradım

Boşa umut ettim neye yaradım

Anlamadım neydi benim muradım

Az kaldı tarihe yazılıyorum



Hasrete kattığım alınterimi

Bulamadım toplumda ki yerimi

Ne sevdalar ezdi garip serimi

Aklıma vurdukça bozuluyorum



Omuzuma bindi dünyanın yükü

Bir tek tesellim şu şu alnımın akı

Yermedim dilimle var ile yoku

Lakin onca yıldır eziliyorum



Mikdat der muradım alamadım ki

Dünyada mutluluk bulamadım ki

Hayat bitti bir şey olamadım ki

Kırıldım, döküldüm, çözülüyorum





Mikdat Bal