Hoca Ahmed Yesevi Hikmet-130 HİKMET-130



Muhabbetin sokağını gezen arif



İyi bilir sadıkların belirtisini



İradeden ellerine harbe alıp



Defin eyler zararlının selametini



Öyle aşık ayağına başını koysa



Birşey bırakmadan nefs-hevanın gözünü oysa



Şevk şarabın içip ta ki ruhu kansa



Hiç dilinden bırakmaz tevbe pişmanlığını



Yolunu bulup bâtın gözü açılanlar



Hâr uhas gibi ayak altına serilenler



Gül yaprağı gibi solup kuruyup saçılanlar



Eremez o kulun melametine



Sufi gerek bâtınını eylese safi



İbadet eylese Bişr-i Hâfi misali



Ondan sonra vadesine olur vefalı



Şüphesiz görür herkes keşif ve kerametini



"Ricalün fa tülhihim" deyip söyledi Allah



O yiğit masivadan olur ayrı



Zikrini deyip her nefesde olsa hazır



Bulur her zaman gavslar gavsı celaletini



Kabir içre mürid eğer makam tutsa



Dervişlikte kırkdört makam ondan geçse



Şeyhim deyip ortaya çıkıp ateşi yutsa



Meşakkatsiz bulmaz iman hoşluğunu



Devr ayağı yetip geldi ey habersiz



İçirir koymaz nice eğer çekinsen



Vah yazık imanında çoktur tehlike



Kurtulamazsın vermedikçe onun emanetini



Kul Hoca Ahmed zâhir âmâsı yolu şaşırdı



Taliplerin sohbetinden uzak kaçtı



İhtiyarlayıp çöküp Hakk yoluna aklı şaştı



Seherle varsa görmez körün feragatini...