Hoca Ahmed Yesevi Hikmet-126 HİKMET-126



Aşk davasını güden aşık giryan olur



Bu dünyanın gurbetinden ölse olmaz



Şuurunu kaybedip onun bağrı yanık olur



Haya gidip perdesini dürse olmaz



Bu dünyanın eğlencesinden geçen kişi



Başıboş yürür dinmeden akar gözden yaşı



Aşık olup şaşkın yürür yaz ve kışı



Vahşi gibi elden çıkar yürüse olmaz



Gece-gündüz gözde yaşı pınar eyleyen



Feryad edip seherlerde aşık olan



Bağrını deşip dört dövünüp feryad eden



Böylesi erin dergahından gitse olmaz



Gece kalkıp yürümeden, durmadan ağlayanlar



Aşk ateşine yürek-bağrını dağlayanlar



Rüsva olup sırdan manâ anlayanlar



Halk içinde rüsva olup yürüse olmaz



Allah zikrini deyip yürüyerek ağlayan



Gözden yaşını akıtarak devam eden



Sersem olup tanla beraber yürüyen



Öyle erden ayrı olup yürüse olmaz



Aşıklar her zaman devamlı, Allah'ı arar



Zahiri bırakıp batında arşı gözler



Taliplere ayet-hadis sözlerini söyler



Sır sözünü cahillere söylese olmaz



Nereye gitse aşk pazarını orada kurdu



Leyla-Mecnun bu dünyanın devrini sürdü



Şeyh Mansur "Ene’l-Hakk" deyip kavga eyledi



Vefa eyleyen erenlerden yansa olmaz



Sırdan anlam duymayanlar yabancıdır



O aşıklar mekanı viranedir



Nereye gitse evdeşi sevgilidir



Geceleri kalkmayıp aşığım deyip yürüse olmaz



Dalgıç olmadan mücevher için denize dalınmaz



Candan geçmeden, dalmadıkça asla alınmaz



Bir damlaya kanaat etmeden o inci olmaz



Kanaat etmeden şevk şarabını içse olmaz



Kul Hoca Ahmed kabir içinde makam tutmayınca



"Fenâfillah" makamından aşıp geçmeyince



Pir-i kamilin damlasından yudum yutmadan



"Li me Allah"makamına erse olmaz...