Azrail başına geldiği zaman



Azrail, başına geldiği zaman

kırılır ayakla kol, yavaş yavaş.

Mevlam nasip etsin din ile iman

akar gözlerinden sel, yavaş yavaş.







Yüksek uçan gönül, yorulur bir gün

ölçü terazisi, kurulur bir gün.

Herkesin yaptığı, sorulur bir gün,

döner mi, yâ Rabbi, dil yavaş yavaş.







Hep nefsine uydun, tevbe etmedin

her bulduğun yedin, şükür etmedin.

Nihayet, bu kara toprağa geldin

çekilir dünyadan el, yavaş yavaş.







Kabrin üzerine dikerler taşı

bir avuç toprağa koyarsın başı.

Baba, oğlun görmez, kardaş kardaşı



gider, geri dönmez yol, yavaş yavaş.







Kâfurlu, ılık suyu koyarlar

o nazlı bedeni, tekmil soyarlar.

Öldüğünü konu komşu duyarlar

gelir geri ahbaplar, yavaş yavaş