VAZGEÇ ÇOCUK OLMAKTAN



Şehirlerarası değil belki ama

Bende belediye otobüslerinde unuttum

Çocuk olmayı

Ve otlu peynir kokusundan öte

Çoğu zaman taze gevrek kokusu

Çoğu zamanda ter kokusuydu babam



Okumayı; “ön kapıdan inilmez”

“Otomatik kapı çarpar”

“Kapıya dayanmayın” yazılarını okuyarak,

Koltuk arkalarına kazıdığım sevgililerim ismiyle söktüm

Boyum kısaydı

Karbonmonoksitli sonbaharları göremedim



Solculuğu bir yazı karakteri olarak bildim

Ne olduğunu bilmeden bende yazdım yamuk yumuk

Sağcılıkta aynıydı benim için

Ve ben yine yazdım ne olduğunu bilmeden

Birleştikleri tek nokta ise

Oda yamuk yumuk



Şehirlerarası değil belki ama

Bende belediye otobüslerinde geceledim çoğu zaman

Hep telefon sesleriyle uyandım

Boyum kısaydı

Çok çabuk ezberledim cep telefonu markalarını

Ben karbonmonoksitli sonbaharları göremedim

Benim gördüğüm sadece

Kemerler, pantolon markaları ve cep telefonlarıydı





Belediye otobüslerinde unuttum çocuk olmayı

Otlu peynir kokusundan öte

Çoğu zaman sarımsak soğan kokusu

Çoğu zaman içki kokusuydu babam



Evet şehirler arası değildi

Çocukluğumu çalan otobüsler

Ve benim soförlerim hep yorgun, hep sinirli, hep dertliydi…



YILMAZ ERDOĞAN’NIN “ Şehirlerarası otobüslerde unuttum çocuk olmayı” şiirinden esinlenilmiştir.