Firûze ve Ölüm



Rahmet yağıyor sende bu efkâr ne Firûze?

Sînemdeki hâr sönmedi sönmez de Firûze!



Bak gök mavi ummân mavi gülyüzlü terâne

Dünyâda yetim kim, kime kalmış ki bu hâne.



Fermanla gidip bir daha dünyaya dönüş yok

Hasmın mı ölüm şimdi, yarın gelse kaçış yok.



Yâr olmadı nemrûda cihân, sır; iki perde!

Bin yıl yaşayanlar ne bırakmış, izi nerde!



Vuslat gelecek gör ki nebîler de mezarda

Dünyâ ebedî olsa bu hicran niye var da!



Üç gün yaşadık, kış gelecek sonrası nîsan

Artık yumuşak sînede cân vermeli insan.



Yollar kısa hem pek de çetin, âhiri toprak

Sultanları bilmez ki ölüm, her diriliş hak.



Zafer Şık