Manzara

Yazar Fethullah Gülen





Çoraklaşmış topraklar,

Kurumuş hep otlaklar



Gönlüme hüzün salar

Hazan vurmuş yapraklar



Kulluktan bîzâr kullar

Her tarafda hortlaklar Çevre frenkle doldu

Sırtlarında fraklar



Nesiller köksüz oldu

Hakikatten uzaklar



Ülkeyi sardı ilhâd

Şehâdetsiz dudaklar



Eskiye olsun inâd

Başlarında kalpaklar



Kime anlatsan bunu

Kalkar seni savsaklar



İlkine uydu sonu

Birbirinden bunaklar



Bir çirkef çark kuruldu

Zift zift akar ırmaklar



Oba ova hep soldu

Yaprak döktü kavaklar



Cehâlete revac var

Tafra tüten çıraklar



Şanlı târihde hasar

Gırtlağında tırnaklar



Gazâ bâğîlik şimdi

Pek hüzünlü bayraklar



Korku ruhlara sindi

Su sızdıran çanaklar



Hayâ iffet yıkıldı

Haramda hep ayaklar



Şeytan rûha takıldı

Hiç durmadan parmaklar



Düşünceye "elvedâ"

Zonklamayan şakaklar



Millet kökünden cüdâ

Antik oldu sancaklar



Gericilik bir yafta

İnsanlıktan ıraklar



Kitaplar artık rafta

Güvelenmiş yapraklar



Hürler köleden beter

Müflis dolu sokaklar



Çökmüş sarayı hanı

Kulübede konaklar



Nerde izzetten eser..?

Kızarmıyor yanaklar



Rüzgar aldı her yanı

Bunu kıyamet paklar.