(1929-1995 )

Şair. MALATYA-Arapkir’in Kızıluşağı Köyü’nde doğdu.Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu(1956). Öğretmenlik ve gazetecilik yaptı.Birlik Partisi Genel sekreterliği yaptı.

Şiire halk şiiri geleneğine bağlı olarak koşmalarla başladı. İlk şiiri Çınaraltı dergisinde yayımlandı.Daha sonra Orhan Veli etkisinde serbest nazımla yergi ve nükte şiirleri yazmaya yöneldi. Daha çok aşk, özlem, gençlik konulu duygusal şiirler yazdı.

Memleket ve Son Posta gazeteleri ile Çadır, Kervan, Şiir Defteri dergilerinin yayımında çalıştı. Şiir, öykü, inceleme, anı, oyun gibi farklı yazın türlerinde eserler verdi. Özellikle 1968’de yayınlanan Anayasa şiir kitabı ve bu isimdeki şiiriyle tanındı.

Başlıca eserleri: Köy Akşamları (1947), Bakar şarkısı (1949), başşehir Sokağı (1957), Şeytan Diyorki (1959), Boncuk Kutusu (1960), karpuz Dilimi (1961), Gelin Telleri (1962), Uykusuz Trenler (1963), Sabırtaşı (1964), Anayasa (1970).

BU ŞEHRİN IŞIKLARI



Şemsi Belli









Şehrin bütün pencereleri yandı

Sofralar kurulmuştur her evde şimdi.

Sofralar ki,insanlar oturur yığın yığın

Sofralar ki, çatal-kaşık sesleri dolu...



Şehrin bütün pencereleri yandı

Herkes kendi kaderini yaşar yeniden.

Ben de kendi kaderimi yazarım...

Işığı sönük küçük odamda...



Anne diyebilen insanlar vardır.

Yavrum diyebilen kadınlar dolaşır bu odalarda.

Karanlıklar annem BENİM...

Yavrusuyum gecelerin...



Şehrin bütün pencereleri yandı...

Kimi örgü örer, kimi fal bakar

Benim fakir evimin penceresinden

Tanımadığım bir hayal bakar...



Anneler! okşamayın çocuğunuzu...

Benim annem çok uzaklarda.

İçimde bir damar koptu sanırım.

Kapayın pencerelerinizi kardeş insanlar

Neş´enizi kıskanırım...