Güzin Abla



Güzin Sayar



HAKKINDA YAZILANLAR

Onun kadar kalıcı bir marka gelmedi Türk basınına

AYŞE ARMAN

Hürportreler Hürriyet 2002 İlavesi



Güzin Sayar, köşesini yazmaya başladığında 49 yaşındaydı. O zamana kadar müstear isimle pek çok köşe yazmış, Feride isimli bir dert köşesi hazırlamış ve pek çok habere, röportaja imza atmıştı.



Onun adı Selpak arkadaşlar, ‘‘kağıt mendil’’ değil! Çünkü Selpak bir marka, bir ürün cinsini tanımlayan marka. Bakkala gittiğimizde ne diyoruz: ‘‘Bana bir Selpak verir misin?’’ Elimize tutuşturulan başka bir marka olabilir, ama ‘‘bakkal amca’’ kağıt mendil istediğimizi anladığı için bize o ürünü, Selpak niyetine veriyor.



Marka olmak böyle bir şey işte!



Öyle bir çağda yaşıyoruz ki, pek çok şey marka. Ama biliyor musunuz, bazıları daha çok marka. da böyle bir şey! Hem mecazi anlamda kullanılan, hem de bir gazetecilik türünü tanımlayan; sadece bir sözcük değil, bir kavram Güzin Abla. ‘‘Bana muamelesi çekme!’’ ya da ‘‘Benim Güzin Ablam olur musun?’’ dendiğinde bir tarz kastediliyor. Onun ismi, bin yıldır deyimlerimize bile giriyor. Haliyle bir insanın şunu farketmemesi için de cidden salak olması gerekiyor: Güzin Abla, Türk gazetecilik hayatında fevkalade önemli bir isim! Sorarım size, onun kadar kalıcı bir marka geldi mi acaba?



Bir kuşak onunla yetişti, hatta büyüdü diyebiliriz. Bu kuşağın en önemli özelliği sosyal yaşam alanındaki deneyimsizliği, bilsizliğiydi. Hayattan korkan genç kızlara ya da oğlanlara, her konuda ama her konuda son derece sakin bir biçimde ürkütmeden, küçümsemeden, akıl fikirden ziyade tavsiyeler, teselliler veren bir marka oldu Güzin Abla. Tam da bu yüzden, 50 yıldır bir gün bile aksatmadan bu işi yapan bir insanı, küçümsemeye kalkışmak ciddi bir zeka eksikliğiymiş gibi geliyor bana. Onu ‘‘En büyük Türk düşünürlerinden biri’’ ilan edenleri kaale bile almıyorum. Çok yazar unutulur bu ülkede ama asla! O bir tarz olarak hep hatırlanacak, evet gün gelecek bu işi başkaları sürdürecek ama yapılan iş hep Güzin Ablalık olacak! Hangi gazeteci böyle marka olmak istemez? Bu gazetede çok okunan yazarlar var, herkese bir dolu faks, e-mail, mektup geliyor. Ayıptır söylemesi bana da. Ama iddia ediyorum, hepimizinkiler Güzin Abla'ya gelenlerin yanında solda sıfır kalır. Onun fakslarını arda arda ekleyin, İstanbul'dan Adana'ya beyaz halı döşersiniz! Neden biliyor musunuz? Çünkü derdini ona yazan insanlar, onun o yumuşak, sakin, burnu büyük olmayan yaklaşımı yüzünden onu kendilerine yakın buluyorlar. Azarlanmaktan, terslenmekten, küçük görülmekten, horlanmaktan, aşağılanmaktan korkmadan en gerizekalı sorunlarını bile ona yazmaktan çekinmiyorlar. Bu olağanüstü bir özellik. Bu ne biliyor musunuz? Bu ancak karı-koca arasında olur. Neden bir insanla birlikte olmak istersiniz, çünkü o sizin en sakil hallerinizi bilir ve o hallerinizde bile sizi küçük görmez, aşağılamaz, azarlamaz. Hayatınızı kolaylaştırır...



İşte öyle bir kadın, öyle bir yazar Güzin Abla!



İzninizle kendisini alkışlamak, yanaklarından öpmek istiyorum. Ne kadar değerli olduğunu, onun için bir şey ifade eder mi bilmiyorum ama bir kere de ben söylemek istiyorum.



Peki herkesin hayatını kolaylaştırmaya çalışan o melek yüzlü kadının hayatı kolay geçti mi? Hayır. Babıáli'nin ilk kadın gazetecilerinden olan Güzin Sayar, 1921'de dünyaya geldi. Babası o çok küçükken vefat etti. Pek çok aile sorunlarıyla cebelleşti. Notre Dame de Sion'da okurken nişanlandı, derken evlendi. Kızı Feyza Algan dünyaya geldi. Boşandı. Daha sonra tekrar evlendi. Yine hüsran! Her iki evliliği de ‘‘başka kadınlar’’ yüzünden sona erdi. Bu yüzden evli erkeklere göz diken kadınlara asla hoşgörüyle bakmadığını itiraf ediyor. Onu da anlayışla karşılamak gerekiyor...