Köpek, kedi, at ve sığırlardan insana geçen hasta*lıktır. Özel bir virusla geçer. Hasta hayvanın ısırmasiyle veya salyasının bir yaraya temasiyle geçer. Hayvanlar mikrop aldık*tan birkaç hafta sonra azgınlaşmaya başlar; durmadan hare*ket ederler. Hazmedemiyecekleri şeyleri yerler. Kızgınlık nöbet*lerine duçar olurlar. İşte bu devrede başka hayvanları ve insa*nı ısırırlar. Hayvanda nihayet teneffüs krampları zuhur ederek ölümüne sebep olur. İnsanda mikrobu aldıktan 15 - 16 gün son*ra ilk belirtiler başlar. Mikrop bu esnada sinir yolları boyunca omuriliğe girerek merkezleri tahrip eder. Baş ağrısı, huzursuz*luk, neşesizlik devresinden sonra insanda da kramplar başlar. Salya boşanır. Hezeyanlar olur. Zaman zaman azgınlık nöbet*leri muhiti için tehlikeli olur. Küçük bir temas, bir ses, bir ışık böyle azgınlık nöbetleri uyandırabilir. Bu devreden sonra felç*ler başlar. Evvelâ yüzde, dilde olur. Sonra teneffüs adelelerine geçer. Tedavi hususunda en mühim tedbir ısıran hayvanın ku*duz olup olmadığının erkenden teşhisidir. Bu maksatla böyle hayvan öldürülerek vücudu muayene edilir. Kuduzun koruyucu aşısı vardır. Bu aşı 21 gün tatbik edilir. Muafiyet aşımn bitme*sinden iki hafta sonra başlar. Bu sebeple aşıyı mümkün olduğu kadar erken tatbik etmelidir. Hastalığın başka tedavisi yoktur.