-Kendimizi ve diğer insanları olduğu gibi kabul etmeli;düzeltilmesi gereken yanlarımızı gözden geçirmeliyiz.

-Kendimize ve topluma karşı saygı ve sevgi göstermeliyiz.Narsizm boyutunda olmamak koşuluyla öz benliğimize güvenmeli ,onu sevmeliyiz…

-Çevrede;kişiler arası ilişkşlerde,toplumsal ilişkilerde;barışcıl;iyi niyetli davranmalı,çevreye güven telkin etmeliyiz.

-Her insan gibi bizim de yanlışlıklar yapabileceğimizi kabul etmeliyiz.ta ki,bir daha aynı hatalara düşmeyelim…

-Hayatta bir çok olumsuzluklar,örneğin;trafik,çevre kirliliği,su problemi,ekonomik,sosyal,siyasal krizler olduğunu görüyoruz.Elbette ki bunlar ruhsal yapımızı olumsuz etkileyecek,fakat yaşadığımız ortamda mutlaka zevk alacağımız güzellikler vardır.Onları görmeye çalışalım.Örneğin;yürüdüğümüz bir bahçedeki çöplüğe değil,hoş kokulu güllere ve doğanın yeşilliğine bakalım.”Güzel görüp,güzel düşünüp,hayatımızdan lezzet alalım.”

-Düşünce ve duygularımızı yeri geldiğinde dışarıya yansıtalım.”Başkaları ne der,yanlış mı yaparım?”kaygılarıyla,düşünce ve duygularımızı bastırmayalım.Bastırılan şeylerin davranışlarımıza değişik şekillerde yansıyacağını unutmayalım…

-Hangi ortamda ve hangi işte çalışırsak çalışalım;kendimizi tatmin edecek seviyede ve başkalarının da takdirini kazanacak şekilde verimli çalışalım.Seven ve sevilen insan olalım.

-İnsanı diğer canlılardan ayıran toplumsal yanımızı geliştirmeliyiz.Değişik hobiler edinmeli,mümkünse bir enstrüman kullanmalı ve müzikle ‘’tanışık”olunmalı…

-Haftada bir kez ve açık havada doğayla,yeşille kucaklaşmalıyız.Yürüyüşler yapmalıyız.Sevdiğimiz insanlara hediye almalı ve beraber olmalıyız.

-Yılda en az bir kez,bir ay kadar tatil yapılmalı.

-Hayatta çaresi olan sorunlar konusunda yılgınlığa düşmeden mücadele etmeli,çaresiz kabul edilen durumlarda gerçekçi olup,dirençle,sabırla karşılık verilmeli.

-En önemlisi kendimizi tanımalıyız.Kendimizle barışık olmalıyız.Çevremizle uyumlu,barışık yaşamalıyız.