Yapay tatlandırıcılar enerji içeren ve enerji içermeyen tatlandırıcılar olarak 2 gruba ayrılır (Tablo 11). Besin veya kalori değeri olan tatlandırıcılar günlük diyetin bir bölümüdür. Genellikle tatlandırıcılar isminin sonunda “oz” (sukroz-sofra şekeri, fruktoz-meyva şekeri, dekstroz) veya “ol” (sorbitol ve mannitol) eki olan karbonhidratlardır. Enerji değerleri vardır ve belli miktarlarının üstünde kullanılması halinde kan şekerini yükseltirler. Glikoz ve fruktoz moleküllerinden oluşan sukrozun kan şekerini yükseltmesi nedeniyle diyetinizde yer alması uygun değildir. Meyva şekeri ve fruktoz meyvalarda ve balda bulunur. Sukroza göre daha yavaş emilir ve iyi kontrollü diyabetiklerde daha az kan şekeri yüksekliklerine neden olur. Fruktoz fırında pişirilecek kek, kurabiye gibi yiyeceklerde emniyetli olarak kullanılmaktadır.

Sorbitol gibi şeker alkollerinin sukroza göre emilimleri daha yavaştır. Sorbitolün büyük miktarlarda alınması (yaklaşık 30 gr/gün) ishale neden olur. Sukroz ve fruktoz gibi 4 kcal/gr enerji değeri olan

şeker alkolleri çiklet, dondurma, çikolata üretiminde kullanılmaktadır ve diyet programı içinde yer almaları halinde erej değerleri göz önünde bulundurulmalıda

Aspartam, Sakarin, Siklamat ve Acesulfame K enerji değeri olmayan tatlandırıcılardır. Teknik olarak aspartar -enerji değeri vardır. Günlük maksimum dozu 40 mg/kg ve birim dozu 20 mg/dl olan aspartam sukrozdan 180 kat fazla tatlıdır ve az miktarlarda kullanılması nedeniyle enerji değeri olmayan tatlandırıcılar grubunda da sayılmaktad -Aspartam fenilketonürili hastalar tarafından kullanılamaz. Sakarinde oldu t ^ gibi. ağızda acı bir tat bırakmaz. Sakız \ e içeceklerde (diyet kola gibi) kullanılmaktadır. Yüksek ısıda değişere’-şekere benzer tadını kaybettiğinden pişirme işlemine tabi tutulamaz ancak yiyecekler pişirildikten sonra ilave edilebilir.

Sakarin ve siklamat ilk sentez edilen tatlandırıcılardandır. Sakarin sukrozdan 300 kat fazla tatlıdır. Kullanımından sonra ağızda acı ve metalik bir tad bırakmaktadır