Yazar: Doç. Dr. İlhan KASATURA
Yayınevi: Altın Kitaplar Yayınevi


1-Giriş

Yazar kitabına yapmış olduğu bir otobüs yolculuğunda yanındaki ve otobüsteki bazı ailelerle olan konuşmaları ile başlıyor. Bu konuşmalar okul ve hayat başarısı üzerine. Devamında yazar 1970 yılında yapmış olduğu bir anketi ve 20 yıl sonrasını anlatıyor.
1970 yılında 15-18 yaşlarında 258 lise öğrencisini içeren bir anket yapılmış. 20 yıl sonra bu öğrencileri yazar araştırmış ve 32 kişiyle okulun geleneksel çay gününde tekrar bir araya gelip görüşmüş. Olaylar 20 kişilik bir grup arasında geçiyor. Anket sonuçları 1970 yılında 144 ve 1990 yılında ise 32 kişi üzerinden değerlendirilmeye alınmış. Sonuçlar rakam olarak ifade edilmiş. % olarak ifadesini kendim yaptım. Seçilen adaylar belirli bir sosyal yaşam düzeyinde.
Elde edilen sonuçlar gerçekleri yansıtma yönünden isabetli. Sonuçlara ilişkin yazarın önerileri ve çözümleri gerçekçi görünüyor. Uygulanabilir bir his uyandırıyor. Anket sonuçlarında genel olarak iki konu ele alınmış. Öğrencinin okul başarısı ve okul sonrasındaki hayat başarısı. Okul hayatında başarılı öğrenciler ve başarısız öğrencilerin bu durumlarını sağlayan sonuçlar anketlerde ele alınarak araştırılmış. Başarı ve başarısızlık üzerine öğretmen görüşleri alınmış. Başarı -başarısızlık üzerinde öğretmenin rolü anlatılmış. Öğretmenlerin sorunları dile getirilmiş. Zeka durumu arkadaş ilişkileri ve çevrenin başarı ve başarısızlıktaki rolü araştırılmış.

20 yıl sonra bazı adayların bazı görüşleri:

“Çağdaş yönetici bir ekip çalışmasını gerçekleştirebilen üst düzey yöneticilerin astlarına hiçbir yaratıcılık şansı tanımadıklarıdır.”
“İnsanın başkaları üzerinde bıraktığı etkileri bilmesi bence başarılı olabilmek için atılacak en önemli adımlardan biri.

”2- Yirmi Yıl Sonra Yapılan Anket Sonuçları Ve İçeriği:


AİLE HAYATI BAŞARISI: Aile içi ilişkilerin iyi olması; rahat iletişim kurabilme Sevgi ve saygı ortamı Paylaşabilme özellikleri Birbirlerine destek olabilme dayanışma Güven duymak Birlikte olmaktan mutluluk duymak
SOSYAL HAYAT BAŞARISI: Toplum içinde geçerli bir mesleği ve yeri olmak Arkadaş ilişkilerinde aranılan bir kişi olmak. En az iki kuruluş veya grubun üyesi olmak. Ekonomik olarak rahat geçinme standartlarına sahip olmak. Kültürel etkinliklere katılmaktan zevk duymak ve aktif olarak yaşamak.
İŞ HAYATI BAŞARISI: İşinde yerini bulmuş olduğuna inanmak Kendisine ihtiyaç duyulan bir kişi olduğunu kabul etmek. İşyerinde astları ve üstleriyle iyi geçinmek. İşinde kendi bireysel yaratıcılıklarını da gösterebilme şansını bulmak. Başkalarına ters düştüğü durumlarda bile kendisini ifade edebilecek cesarette olmak.
1970 Yılında Okulda Başarılı Ve Başarısız Öğrencilerin 1990 Yılındaki

Hayat Başarılarının Görünümleri

Toplam 32 Kişi
Okulda
Başarılı
Öğrenciler
Okulda
Başarısız
Öğrenciler
Ba?ary Durumu Değerlendirme
Aile hayatında
Sosyal hayatında
İş hayatında
Aile hayatında
Sosyal hayatında
İş hayatında
Kendisi
% 625
% 78
% 655
% 56
% 53
% 53
Ailesi
% 53
% 59
% 78
% 69
% 635
% 56
Arkada?lary
% 81
% 875
% 84
% 625
% 69
% 405
Tablo - 1
Hayat başarısı gösteremeyen kişiler 1990 yılından geriye dönük olarak yaptıkları değerlendirmede kendilerini başarılı olmaktan alıkoyan nedenleri şöyle göstermişlerdir. Başarılı olmak için hırslarının bulunmaması. Kendilerine ortalama bir hayatın yetmesi Kendilerine destek olabilecek kişilerin bulunmaması gidebilecekleri yönü kendi kendilerine çizememek. Kendilerine yeteri derecede güvenmedikleri için görüş ve düşüncelerini ortaya koyamamak. Günlük streslere tahammül edememek. Kendileri için önemli kayıpları yaşamak. Zamanın farkında olmadan akıp gitmesi Olaylar ve kişiler hakkında hep olumsuz düşünmeye koşullandırılmış olmak. Zekasına işlerlik kazandırmayı öğrenmemiş olmak. İnsan ilişkilerinde başarısızlığa uğradıkları için gereken atılımları yapamamak. Kendilerini mutlu hissetmemek. Mutlu olmadıkları halde etrafa mutluluk oyunu oynamaktan yorgunluk duymak. Kendilerini sevmemek. Psikolojik olarak kendilerini güçlü görmemek.