ilk çağlarda bir kaç insanın kafadn bir seyler atmasıyla vatandası korkutan mit sözcüğünden olusan kelime

Detaylı tanımlama

Mitler ilâhî veya kahraman(ca) varlıkları konu alan anlatılardır. Uyumlu bir sistem içerisinde düzenlenmiştirler ve geleneksel (çoğunlukla sözel aktarım ile) şekilde yayılır, canlı kalırlar. Sıklıkla ilgili oldukları topluluğun dinî veya ruhânî yaşantıları ile bağıntılı olan mitler, rahipler veya hükümdarlar tarafından onaylanırlar. Topluluktaki bu ruhânî mevkilerini kaybettikleri zaman, yani topluluğun ruhânî yapısıyla aralarındaki bağ koptuğunda, mitolojik niteliklerini yitirir ve folklore ait söylenceler veya peri masalları haline gelirler.[2]



Folkloristik (folklorbilim) ki bu disiplin hem seküler hem de kutsal söylencelerin incelenmesini içerir, bir mit gücünün bir kısmını topluluğun (en azından belirli bir kısmının) ona olan inancından ve doğru olarak kabul edilmesinden alır. Folklor incelemelerinde, tüm kutsal geleneklerin mitleri vardır ve terimin kullanımında, günlük kullanımındakine benzer, herhangi bir kötüleme, aşağılama bulunmamaktadır. Örneğin bir dinin mitolojisinden (mit bütününden) ve tekil olarak içerdiği mitlerden söz edilebilir; bu tamamen bilimsel ve tarfsız bir yaklaşımdır ve bahsedilen söylence ve kavramlara herhangi bir doğru olmama, yanlışlık atfetmediği gibi kötüleme ve aşağılama amacı da barındırmaz.



Mitler sık sık gerek evrenin gerekse yerel bölgenin ortaya çıkışını açıklama amacı taşır, örneğin: sırasıyla yaratılış mitleri ve kuruluş mitleri gibi. Mitler ayrıca sık sık doğal fenomenlerin, başka şekilde açıklanamayan kültürel âdetlerin açıklanması amacını da taşır. Genel olarak mitlerin doğal anlamda basit bir izah sunmayan herhangi bir şeyi açıklamak için sık sık kullanıldığı söylenebilir.



Terim yoğun bir şekilde eski kültürlerin antik hikâyelerine atfen kullanılır, Yunan mitolojisi veya Roma mitolojisi gibi. Bazı mitler orijinal olarak sözel bir geleneğin ürünüyken zamanla yazınsal hâle de gelmiştirler. Çoğu mit birçok farklı sürüme sahiptir.