AĞABEY veya ABİ. blş. i. Yasça büyük erkek kardeş: Abi, dedi, yatakları da çıkardım, gel artık (Yasar Kemal). Biz üç kardeşiz, benim küçüğüm ortaokulda, ağabeyim de üniversiteye gidiyor. || Yasça büyük akraba ve tanıdıklara hitap ederken kullanılır: Ahmet ağabey benim dayımın oğludur. || Tekiz. Yasça küçük olanlar tarafından kendilerinden pek yaslı olmayan, tanımadık kimselere hitap sırasında kullanılır: Taksim dolmuşları nereden kalkıyor ağabey.

— Fonet. Ağabey kelimesi konuşma dilinde diftong* dolayısıyle abi seklini almış ve bu Sekliyle yazı dilinde de kullanılmağa başlamıştır.