Ağlaşmak ortaklş. f. [Birden fazla kimse hakkında] Birlikte veya aynı zamanda ağlamak: Ara sıra ağlaşıp bağrışmalar olur (R. N. Güntekin). Bütün etrafındakilere, bütün üstünde ağlaşanlara o kadar bigâne idi (H. Ç. Yalçın). Kız evinde tokmak sesini dinlerler de kocakarılar ağlaşırlar (Kemal Tahir). || — Mec. Ağlama sesine benzer sesler çıkarmak: Arada bir küçük dalgaların kâh gülüştükleri, kâh ağlastıkları duyulur (A. Ş. Hisar).