AHBAP çoğl. i. (ar. habib, dost'tan ahbâb) LTürkçede tekil olarak kullanılır]. Bildik, tanıdık, tanış: Ahbaplara yine selâmlar ve hürmetler (C. S. Tarancı). || Dost, senliben-li: Evvel giden ahbaba selâm olsun.erenler (Yahya Kemal). Hepsiyle tanışıp ahbap olayım deme (Yaşar Kemal). || Tekiz. Tanıdık olmayan bir kimseye hitap ederken kullanılır. Bir dakika bakar mısın ahbap!

— DEY. Ahbap çavuşlar. Tekiz. Daima beraber görülen, birbirine çok bağlı arkadaşlar.