ALARMAK veya ALALMAK geçz. f. Halk dili. Yenid. Kızarmak, meyve veya tahılın olgunlaşmağa başlaması: Yanağım alarmaz, saçım ağarır (Haldun Taner). Genceldin mi yeniden? Bak yanağın alarmış (S. Badı.) || — Mec. Utanmak, mahcup olmak.