Alaşımların üretimi

Alaşımda en çok baş vurulan üretim usulü elementlerin eritilmesi'dir. Alaşımı meydana getiren metaller aşağı yukarı eşit miktarda ise, ilkin en güç eriyen metal (meselâ yüzde 50 çinko ihtiva eden pirinçlerde bakır) eritilir, bir metalin oranı ötekine kıyasla çok daha yüksek ise, erime noktası alaşımdaki öbür metalinkinden düşük bile olsa (meselâ yüzde 4 bakirli alüminyum-bakır alaşımında alüminyumun durumu) ilkin bu metal eritilir.

Alaşım üretmek için iki özel metot daha kullanılabilir: bunlardan biri, katılan metal bakımından daha zengin yüzeyli, heterojen bir ürün sağlayan semantasyon (meselâ nitrürasyon, kalorizasyon, kromizasyon v.b.), öbürü ise önceden preslenmiş metal tozlarının katı (veya kısmen sıvı) durumda sinterleştirilme'si usulüdür. (Bk. Tozlar METALÜRJİSİ.) Bundan başka, çöktürülecek alaşım metalleri bakımından zengin bir banyo kullanılarak ince bir elektrolitik çökeltiyle de alaşım elde edilebilir. (Meselâ gümüş esaslı antifriksyon alaşımları, kurşun-kalay alaşımları.)