ALAY i. (fars. türk. alay'dan). Esk. insan topluluğu: Eyledim mehtabı davet hem düğün âlâyma (Yahya Kemal).

— DEY. Alây-ı vâlâ ile, merasimle, gösterişli, gürütülü bir şekilde: ...Ebussuud'un tefsirim âlây-ı vâlâ ile saray-ı hümâyuna getirip... (Namık Kemal).

— Dil bil. Türkçeden Farsçaya geçmiş olan bu kelime Osmanlıcada daha çok Farsçadaki şekli ve telaffuzu ile kullanılmıştır. Türkçe şekli için.