Alçakça sıf. ve zf. Az alçak, pek yüksek olmayan. ||—Mec. Yaradılışı kötü kimselere yakışır şekilde, zelil bir tarzda: Eda, bu iddiasının sırf garazkârlıktan doğan alçakça bir iftira derecesinde kalacağım derhal zihninde muhakeme etti (H. R. Gürpınar).