Alçaklık i. Alçak olma hali, yüksekliğin az olması:... çömelince altına bir maymun sığacak alçaklıkta... (G. Dilmen). || — Mec. Adilik, aşağılık, kahpelik, zillet: Kara çocuk tuhaf bir karadeniz şivesiyle yapılan hareketin alçaklığından, adiliğinden, kancıklığından bahsetti durdu (S. F. Abasıyanık). || Alçak gönüllülük, tevazu: Din yolın miskinlik ile vardılar / Tanrıya alçaklığıle irdiler.

— DEY. Alçaklık etmek, alçakça davranmak, hainlik ettflek. (Esk. Tevazu göstermek: Gel alçaklık edüp gözle zebunu / Çakala yalvarır kurdun zebunu (Işkname).