Aldırış i. [Daha çok etmek, eylemek, etmemek yardımcı fiileriyle kullanılır.] İlgi gösterme, önem verme: Hiçten şeylere aldırış ettirecek, yalnız kendini düşündürecek kadar küçültüyor (N. Ataç). Olmz. Umursamamak, önem ve ilgi göstermemek: Buna da tahammül etmek, aldırış etmemek gerekiyordu (S. F. Abasıyanık)