ALEYH edat. (ar. calâ, üzere, üstüne'den 'aleyh). Esk. Onun üzerine, onun üstüne anlamındadır.

— ÇEŞ. DEY. Aleyh-lgufran, Allahın mağfireti onun üzerine olsun. || Aleyh-il-lâne, ona lanet olsun. || Aleyh-ir-rahme, Tanrının rahmeti üzerinde olsun (ölmüş Müslümanlar için kullanılır). || Aleyh-is-salâtü ve sellem, Allahın salât ve selâmı onun üzerine olsun (Hz. Muhammed'den bahsedilirken söylenir). || Aleyh-is-selâm, selâm onun üzerine olsun (Peygamberler için kullanılır): Bir başka sefer Süleyman aleyhisselâmın hüdhüd kuşlarından bahsedilirken... (N. Araz). || Rahmetullahi aleyh, Allahın rahmeti onun üzerine olsun (Hz. Muhammed için). || Sallallahü aleyh ve sellem, Allahın salât ve selâmı onun üzerine olsun (Hz. Muhammed için).

— Dil bil. Arapçada alâ [ala] edatı hu (o) zamiri ile birleşince aleyh olur. Bazı ism-i mefûllerle birleşip, birleşik isimler yapar: binaenaleyh (bundan dolayı), meşhudun aleyh (aleyhinde şahitlik edilen kimse). Ayrıca onun zıddına, ona karşı anlamıyle de birleşik isimler yaptığı görülür: Müddeâ aleyh (kendisine karşı dava açılan kimse).