Alıkonmak veya alıkonulmak edilg. ve dönşl. blş. f. Durdurulmak, gitmesine engel olunmak, geciktirilmek: Fakat nedense şoförden onun alıkonmasına dair bir emir çıktı (R. N. Güntekin).

— Dil. bil. Alıkonmak fiili, aslında edilgen (passif) olduğu halde, ikinci defa edilgen yapılmak suretiyle anlam bakımından kuvvetlendirilmiştir.