ALKOLEMİ i. (fr. alcoolemie). Tıp. Kanda alkol (özellikle de etilalkol) bulunması.

— ANSİKL. Alkolemi, alkollü içki alınmasının dolaysız sonucudur ve sarhoşluk belirtilerini şartlandırır. Kanın her litresinde 0,5 gr. a kadar alkolemiye dayanılabilir; litre başına 1,5 gr. dolaylarında zehirleme başlar. Bu sınır tartışma konusudur, fakat 2 gr. ve daha yüksek alkol oranlarında sarhoşluk başlar ve tutarlı davranmak, özellikle araç kullanmak imkânsız hale gelir.

Kanda alkolün tespitine yarayan birçok usul vardır: a) Doğrudan doğruya örnek kanın ölçülmesi. Nicloux usulü, resmî doz belirtme usulüdür. Damıtmadan sonra, ayıraç olarak potasyum bikromat kullanılır. Bunun dışında pekçok usul daha vardır; bazılarında pek az miktarda kan yetmektedir (enzim gaz evresinde kromatografi usulleri v.b.); b) Nefese göre. Kandaki ve akciğerin peteksi dokularındaki alkol oranları arasında değişmez bir bağlantı vardır. Bu veriye dayanan birçok âlet yapılmıştır. Hastanın nefesi plastik torbaya alınır, sonra doz belirtim âletinin içine, alkolle birleşince renk değiştiren bir ayıraç salınır. Değişimin yoğunluğu fotoelektrik hücreyle ölçülür. Bu yolla kandaki alkol otomatik olarak ve hemen de anında çok kesin bir biçimde ölçülür.

Kandaki alkol oranı, alkollü içki soğurmasından sonra hızla artarak 30-45 dakikada en yüksek dereceye ulaşır. Bazı ülkelerde kandaki alkol oranı kanunla sınırlandırılmıştır. Bu sınırın ötesinde taşıt aracı kullanmak kanun dışı sayılır: Avusturya'da binde 0,80 g; Belçika'da 1,50 g; Norveç ve İsveç'te 0,50 gr.