Alıvermek blş. i. Çabucak, vakit kaybetmeden almak: Alıverin sandığımdan kürkümü I Ben ölürsem söylesinler türkümü (Türkü). || Kaldırmak, yok etmek: Dilerse o insanın üzerinden çingeneliğini alıverır, asıl ruhunu, cevherini ortaya çıkarır (N. Araz). || Bir şeyi kolayca kabul etmek: Yalnız form demekle kalmamış, eli değmişken «kriz, sübjektif, enkonsiyan» gibi sözleri de alıvermiş (N. Ataç).