ALTIK i. Yeni k. Açıktan açığa değil de dolayısıyle anlatılan. || Bir şeye, bir başkasına bağlı; ikinci derecede.

— Leng. Altık cümle, bazen özne, fiil ve yüklemin tek bir terim halinde kullanıldığı bir cümleye denir.

— Mant. Aynı terimlerden kurulu biri tikel (cüzî), öteki tümel (küllî) iki önerme için birden söylenir. Esk. Mütedahil. || Tek önermeden söz ederken tümele nispetle tikel için kullanılır.

— Mat. Altık fonksiyon.