AMALGAM i. (lat. amaîgama'dan fr. amal-game). Kim. Civa ile bir başka metalin alaşımı. || Mec. Ayrı cinsten unsurların karışımı.

— ANSIKL. Dişçilik. Amalgam, diş hekimliğinde civa ve bakır veya civa, gümüş ve kalay bileşiği halinde dolgu maddesi olarak kullanılır. Eskiden üçlü bileşiğin içinde yüzde 5 altın karıştırılarak dörtlü bileşiği kullanılırdı. Altın amalgamı yaldızcılıkta, bis-mutunki sırcılıkta ve kalayınki de aynacılıkta kullanılır.