AMBARGO i. (isp. embargo, müsadere'den). Bir geminin, bulunduğu limandan çıkmasını geçici olarak yasaklamak. || Teşm. yol. Bir malın serbest sürümünü engellemek için konan tedbir, müsadere: Kitaplara, gazetelere ambargo koymak. Bk. ANSÎKL.

— Denizc. Seferberlikte veya savaş zamanı, devlet otoriteleri tarafından özel şirketlere veya şahıslara ait her türlü deniz vasıtasına el konması. Bk. ANSÎKL.

— ANSÎKL. Deyi. huk. Ambargo millî filoya uygulanabildiği gibi (sivil ambargo), bir devlet tarafından kendi limanlarında bulunan yabancı gemilere de uygulanabilir (milletlerarası ambargo veya asıl ambargo). XVIII. yy. da İngiltere'nin çok baş vurduğu bu tedbir, bir savaştan sonra, hattâ savaş ihtimali belirince, savaş öncesinde uygulanıyordu. Yüz yıldan beri artık bu yola baş vurulmamakta, gemilere düşman sularını terk etmeleri için bir mühlet verilmektedir. Ama yabancı bir devletin yetkisini kötüye kullanması halinde misilleme olarak ambargoya baş vurulduğu olur.

Türk Deniz Ticaret hukukunda, ambargo, konulması halinde kaptan, ücretinin tamamını alır (T. Tic. huk. md. 1007), taraflar taşıma sözleşmesinden cayabilirler (md. 1083), sigortalı, sigorta edilen şey üzerindeki haklarını devrederek, sigorta bedelinin tamamının ödenmesini isteyebilir (md. 1420).