ÂMED i. (fars. âmeden, gelmek'ten âmed). Esk. Geliş, gelme. || Gelen, giren. || Devlet dairelerinden gelen evraka «geldi» anlamında konulan kayıt. || Devlet merkezinde bulunan il memuru.

— ÇEŞ. DEY. Esk. Âmeden-i laklak, leyleklerin gelişi (yaklaşık olarak 28 şubat), || Âmedrejt veya âmed ü reft, geliş gidiş. || Âmedsüd veya âmed ü şüd, gidiş geliş: Beraber kogup oynadıktan arkadaşlarının â-med-süd-i I akaydı önünde atıl vücudunu sürüklerken... (Süleyman Nazif). Haydarpaşa'ya âmed ü süd eden Kalamış vapuru... (Ahmed Rasim). || Hoşâmedî, bir kimseyi karşılarken veya uğurlarken kullanılan «hoş geldin» ve «güle güle» anlamlarını veren söz.