AMELİYE i. (ar. ^amel iş'ten ^ameliyye). Bir iş hareket ve faaliyetin belli bir sıra ve usule göre cereyan etmesi, süreç, eylem: Cümlenin hangi zihin ameliyesinden sonra ağzından çıktığının farkında değildi (Peyami Safa). Bu ameliyenin ta nihayetine kadar beklediler (Y. K. Karaosmanoğlu). || Faaliyet işi, işlem: Duvarları yıkmak ameliyesi tatil olunmuştur (ö. Seyfeddin).