AMİDA (Amitabha'nın Japoncalaştırılmıs adı). [«Sonsuz ışık»] beş istiğrak Buddhası'ndan biri. Kaynağı karanlık olan ibadeti, 400'den sonra Çin'de yayılır, 650'den sonra Japonya'ya Jodo tarikatı tarafından sokulur. Amidaizm (Amida'ya tapma), diğer tarikatların ibadetlerinden bireyci ve halkçı yapısı ve ahret mutluluğuna ancak imanla varılacağı konusundaki diretmesi ile ayrılır: Vecde geldiğinde «Namu Amida Butsu» formülünü tekrarlayan mümin, Amida'nın aşkına dalmakla yetinir ve Batı Cenneti'ne (Jodo) gideceğine inanır. Kamakura, ahret mutluluğunu imana bağlayan bu sade ve avutucu doktrin (1192-1333) devrindeki karışıklıklar sırasında Hieizan'daki (Ortodoks Budizminin dinî merkezi) kıyıma rağmen büyük çapta etkili olmuştur.