AMİHTE sıf. (fars. amihten, bulaşmak, karışmak'tan âmıhte). Esk. Karışmış, bulaşmış: Âmıhtedır bin birine mg u bed-i kevm (Nabi).
AMİHTE sıf. (fars. amihten, bulaşmak, karışmak'tan âmıhte). Esk. Karışmış, bulaşmış: Âmıhtedır bin birine mg u bed-i kevm (Nabi).