AMURRU'LAR, III. binyıldan sonra Suriye'nin kuzeyinde Babilonya'da Palmira vahasında yerleşmiş bir samı kavim. XV.-XIV. yy. larda Amurru'lara, Suriye'nin güneyinde Kenan diyarından Arnon'a kadar, Ürdün ırmağının doğu kıyıları boyunca rastlanır, İbraniler çölde kaldıktan sonra onlarla burada temasa geçmişlerdi. Amurru'ların sanatı Batı Mezopotamya Samîlerinin sanat grubuna girer. Onların eseri sayılabilecek anıtlar, II. binyıl başlangıcında görülür. En tipikleri, daha çok Batı ve Fırtına tanrısı Amurru'yu temsil eden silindir'terdir. Louvre'daki, diz çökmüş bir insanla başı altın yaldızlı yabanı tekeler grubu şeklindeki adak bu tanrıya adanmıştır. Dönüm noktası sayılabilecek bir eser de, kral Hammurabi'nin kanununu ihtiva eden steldir. Bu stel Babilonya sanatı'ns. yol açar, Mezopotamya'daki daha eski devirlerin sanat niteliklerini toparlar.

— Leng. Amurru dili. Akkad metinlerindeki birtakım küçük özellikleri veya özel isimleri açıklamak için bazı dil bilginlerinin var saydıkları bir dil. Amurru kelimesi Akkadcadır ve aşağı yukarı M.ö. 1950'den 165 l'e kadar Babil'e kral yetiştiren batılı bir topluluğa verilen addır.

— Amurru sülâlesi, Batı'nın bir samı sülâlesi. M.ö. II. binyıl süresince Akkad diyarına hükmetmiştir. Babilonya'nın on bir hükümdarından en ünlüsü Hammurabi olan bu ilk hanedanın başlangıç ve çöküş tarihleri M.ö. 1950 ve 1651'dir.