APOTESYUM i. (yun. apotheke, hazne'den lat. k.). Likenlerde suyosunları ile ortaklaşan mantarların üreme organı. Apotesyumlarda aşklar ile parafizler karışıktır.

— ANSİKL. Bu organlar yuvarlak çekirdekli bir kurs biçimindedir. Apotesyum, genellikle tal'in üst yüzünde, nadiren de alt yüzünde bulunur.