APOTHEOSİS i. (tanrılaştırma anlamında yun. k). Bir kahramanın Olympos tanrıları arasına alınması. || Roma imparatorlarının tanrılaştırılması: Augusius'un apotheosis'i.

— ANSİKL. Tar. Yunanlılarda ve ilk Romalılarda apotheosis, bir şehir veya devlet kurucusuna, hizmetleriyle ikinci bir kurucu sayılan büyük bir yurttaşa, ölümünde saygı ve minnettarlık gösterisiydi. Böyle bir kişinin mezarı bir tapınak ve hayatı, şairlerin hayal gücüyle gittikçe büyüyen bir efsane o-lurdu, Atina, kurucuları Kekrops ile Theseus'u tanrıları arasına katmış; Roma'nın kurucusu Romulus, Senato kararı ile Quirinus adiyle tanrı ilân edilmişti. Romalılarda Au-gustus zamanına kadar başka bir apotheosis'e rastlanmaz. Augustus zamanından itibaren Roma imparatorluğunda, tanrılaştırma tamamen âdet haline gelmiş ve ölen imparatora bu şekilde ibadet usulü yerleşmişti. Bunu isteyen Senato olduğu için, kötü hatıra bırakan imparatorların tanrılaşmasına karar vermemekle, Senato, onları âdeta mahkûm etmiş oluyordu. Senato bu yola, ancak, ölen imparatorun halefi aynı sülâleden değilse ve dolay isiyle ölenin hatırasını' korumay acaksa başvururdu. Augustus'un Sezar için kullandığı ve ondan sonra yerleşen tabir gereğince, ölen imparator tanrılaştırıhnıyor, sadece kutsallaştırılıyordu. Rahip okulları (Sodales augustales) kuruldu ve gens Julia ibadetine tahsis olundu; ayrıca, Flavhıs'lara, Hadrianus'a ve Sofu Antonınus'a ibadet için başka rahip okulları da açıldı.

Roma imparatorlarının kutsallaştırılması, İskender'in yerine geçen generallere, Yunan Asyası'nda ve Mısır'da yapılan buna benzer törenlerin tekrarlanmasından başka bir şey değildir. Apotheosis'in başlangıcı, doğrudan doğruya tanrı sayılan firavunların halefi İskender'in, Mısır'da tanrılaştırılmâsıdır. İmparatorların kutsallaştırılması, Hıristiyanlığın ilk zamanlarına kadar sürmüştür.