ARKHON i. (yun. k., şef). Birçok yunan kentinde özellikle Atina'da en yüksek devlet memuru. || Roma imparatorluğunda (235-476 devresi), İstanbul sarayının birçok yüksek subayına verilen unvan. (Bunların en yüksek rütbelisine büyük arkhon denirdi.)

— Kilise tar. Ortodoks kilisesinde, bazı kilise adamlarının taşıdığı unvan. II incil arkhonu, incil'lerin muhafazasıyle görevli papaz. || Kiliseler arkhonu, eskiden kiliselerde genel yönetimle uğraşan görevli. || Kitaplar arkhonu, âyin kitaplarının muhafazası ile görevli papaz.

— ANSİKL. Atina'da arkhonluk sayesinde krallık yetkisi, toprak oligarşisine devredildi. M. ö. 683'e doğru, dokuz arkhon'dan meydana gelen ve her yıl seçimi yenilenen bir heyet kuruldu: üç arkhon, krallığın eski imtiyazlarını paylaştılar. Eponymos Arkhon (yıla adını verirdi), dul ve öksüzlerin, aile haklarının koruyucusu idi. Kral Arkhon, dinî işlerle görevli idi; din aleyhindeki suçlarla adam öldürme suçunu yargılardı. Polemarkhos, orduya kumanda eder, vatandaş ve yabancılar arasındaki anlaşmazlıklar hakkında hüküm verirdi. Geri kalan altı arkhon (thesmothetes), bütün öbür işlerle uğraşırlardı. Başlangıçta hepsi eupatrides veya soylular arasından seçilirdi. Fakat Solon, arkhonluğu birinci sınıf, yani en zengin vatandaşların imtiyazı şekline soktu. 477'ye doğru Aristeides, herkesin arkhon olabilmesi imkânını sağladı. Arkhonlar kura ile seçilir (her kabile için bir tane) ve kutsal sayılırlardı; başlarında mersin ağacından bir çelenk bulunurdu. Görevleri bitince, Areopagos'a girerlerdi. V. yy. in sonuna doğru arkhonluğun önemi kalmadı, fakat bu görev uzun süre devam etti; buna sebep, görevlerinin özelliği dolayısıyle arkhonların yetkilerini kısmen muhafaza etmeleriydi.