ARPEJ i. (ital. arpeggio'dan). Müz. Bir akort seslerinin birbiri ardından çalınması.

— Müz. Arpejli akort, bütün notaları birbiri ardından süratle duyurulan akort. (Akortun önüne, düşey ve dalgalı bir çizgi çekerek belirtilir.)

— ANSİKL. Eskiden, arpejli çalış, arp gibi telleri çekilerek çalınan sazlarda tabiî çalış şekliydi. Klaviyeli sazlarda, arpejli çalış yalnız süsleme için kullanıldı. XVII. ve XVIII. yy. in klavsen parçalarında uzun arpejli bölümler vardır (Bach'ın Kromatik Fantezi'si). Notası itibarî işaretlerle yazılan garip arpejlere, keman müziğinde, Locatelli ve Leclair'de ve daha sonraları çok gelişmiş olarak Paganini'de rastlanır. Bir akortun çeşitli notalarını sol elle tek tek çalmağa dayanan Basso Albertino sistemi bestecileri, arpejleri bütün parça boyunca işlemeğe yöneltti; bu da esere bir dolgunluk sağladı (Chopin'in Birinci etüdü, op. 10 veya Franck'ın Prelüd, Koral ve Füg'ü). Orkestrada, bu gibi arpejler, Ren nehrinin akışını (Wagner'in Ren altım), dalgaların birbirini kovalamasını (V. d'lndy'nin Yabancı''sı) v.b. sembolleştirmeğe yarar. Günümüzde bir arpejin bütün notaları yazılır.