ASİB i. (fars. âstb). Esk. Belâ, felâket, zarar: Âzâdeser olurdum âsıb-i derdü gamdan / Yâ dehre gelmeseydim yâ aklım olmasaydı (Ziya Paşa). || Çarpışma, çatışma.

— DEY Esk. Âsîb-resân. Belâya düşüren, felâket getiren.