İBRÂHİM MEDENÎ



Anadolu evliyâsından. Boyabat'ta doğdu. Doğum târihi bilinmemektedir. 1601 (H.1010) senesinde Medîne'de vefât etti. Bakî Kabristanında hazret-i Abbâs'ın türbesi yakınına defnedildi. İstanbul'da ilim tahsîli yaptı. Müftî ve Nakîb-ül-eşrâf olan Ma'lumzâde'den ilim öğrendi. Sonra tasavvufa meyledip Alacahisarlı Hasan Efendiden feyz aldı. Tasavvufta yetiştikten sonra Kefe halkını irşâd etmekle vazîfelendirildi. Kefe'de bir müddet insanlara dînin emirlerini ve yasaklarını anlatmakla meşgûl oldu. Sonra hocası Hasan Efendinin ziyâretine gidip, müsâde alarak, Medîne-i münevvereye gitti ve orada yerleşti.



İbrâhim Medenî âhiret adamı olarak yaşamış, dünyâya aslâ meyletmemiştir. Üç senede bir gömlek diktirir, soğuktan sıcaktan korunmak niyetiyle giyerdi.Başka elbise bulundurmazdı. Vefât ettiğinde fakir kimseler kapısında toplanıp ağlaşmaya başladılar. Birisi bu fakirlere; "Sizin ağlaştığınız bu zât fakir biriydi. Neden böyle ağlaşıyorsunuz?" dedi. Fakirlerden biri; "Gerçi o, görünüşte fakirdi. Fakat bambaşka halleri vardı. On beş seneden beri bu zât her sene bizim ihtiyâcımızı karşılayacak kadar yiyecek, giyecek ve para dağıtırdı. Bundan sonra bizim hâlimiz ne olacak diye ağlaşırız." demiştir.



Lemezât müellifi şöyle der: 1618 senesinde hacca gittiğimde İbrâhim Medenî'nin talebelerinden Abdülhay adında bir zât ile görüştüm. Onun hakkında anlatılanları söyleyince, bana dedi ki: "Evet, onun bir çömleği vardı. İçinde dâimâ buğday bulunur ve hiç eksilmezdi. Ondan fakirlere dağıtırdı. Bir de eski bir çantası vardı. O çantadan da para çıkarıp dağıtırdı."



1) Lemezât; s.161 b (Süleymâniye Kütüphânesi, Hacı Mahmûd Kısmı, No: 4536

2) Şakâyık-ı Numâniyye Zeylî; s.470