Hasret beni yordun sanma

Sancım diner elbet zamanla

Kimbilir belki bir gün

Kurtulurum sonunda

O eski günlerden

O simsiyah nefessiz günlerden



Hep ağlardım ben o uyurken

Hep saklandım ben kendi dünyama

Kendi dünyama

Affet, nefret ettim senden



Güneş hiç batmaz

Güller solsa da

Ateşler söndükten sonra

Artık çok geç

Çok geç



Hep uyurdun sen ben ağlarken

Hep saklandın sen kendi dünyana

Kendi dünyana

Affet, nefret ettim senden