Yaprak Dökümü



Zamansız esiyor kader rüzgarı

Kopuyor dalından güller zamansız

Taşarken gönülde sevda pınarı

Yıkıyor aşkımı seller zamansız



Şimdi ruhumda bir yaprak dökümü

Bugünden düşünür oldum ölümü

Neyliyim artık ben dertli gönlümü

Aldı sevgilimi eller zamansız



Boş kaldı ellerim açık kollarım

Bir çiçek açmadı ümit dallarım

Kederle geçiyor şimdi her anım

Çaldı gençliğimi yıllar zamansız