Kıraç



Ayşe







İtiraf ettim kendime

Seviyormuşum meğer diye

Sonra da güldüm halime

Çocuk musun oğlum diye

Meğer hep çocukmuşum

Büyümemişim kalmışım

Hiç farkına varmamışım

Daha sanki onbeş yaşım

Ayşem Ayşem Ayşem

Gül ayşem güldür ayşem

Ayşem Ayşem Ayşem

Yolun ecelimdir ayşem

Ayşem Ayşem Ayşem

Gurbetten dönmüşüm ayşem

Ayşem Ayşem Ayşem

Rüzgarım gönlüm gül ayşem



Ayşe mutlu bir biten masal

Madalyonun güzel yüzü

Hep kontes hep köylü kızı

Ah ne diyeyim peri kızı

Ben seni sevdim sen beni sevmesen de olur

Zaten tek aşk budur

Ama yine de...

Hadi neyse...